| |
BAZI KANUN VE KANUN
HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR
KANUN
Kanun No. 5581 Kabul Tarihi : 15/2/2007
MADDE 1- 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık
Hizmetleri Temel Kanununa aşağıdaki ek maddeler
eklenmiştir.
“Zorunlu malî sorumluluk sigortası
EK MADDE 9- Tıbbî hizmetlerden kaynaklanan her türlü
tazminat taleplerinin karşılanmasını teminen;
a) Serbest olarak mesleğini icra eden tabipler
kendileri için,
b) Personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye
gelirlerinden personele ödeme yapılan kamuya ait
döner sermayeli sağlık kurum ve kuruluşları ile özel
hukuk kişilerine ait sağlık kurum ve kuruluşları
çalıştırdıkları tabipler için,
zorunlu malî sorumluluk sigortası yaptırmak
zorundadır.
(b) bendi kapsamındaki kamu kurum ve kuruluşlarında
görev yapan tabipler için çalıştıkları kurum ve
kuruluşça yaptırılan sigorta, ilgili tabibin
mesleğini serbest olarak icra etmesi hâlini
kapsamaz.
Sağlık kurum ve kuruluşlarında çalışan tabiplerin
zorunlu malî sorumluluk sigortasının
yaptırılmasından, ilgilinin çalıştığı sağlık kurum
ve kuruluşunun amiri birinci derecede sorumludur.
Bu Kanunla getirilen zorunlu sigorta kapsamındaki
bilfiil veya hâl sebebi ile sigorta yaptıranın
tazminata mahkûm edilmesi hâlinde; sigorta yapan,
zorunlu malî sorumluluk sigortasında öngörülen
sınırlar içinde tazminatı doğrudan zarar görene
öder.
Sigorta primleri ve tarifeler
EK MADDE 10- Kamuya ait döner sermayeli sağlık kurum
ve kuruluşlarında görev yapan tabiplerin bu Kanun
ile getirilen zorunlu malî sorumluluk sigortası
primlerinin yüzde ellisi kurum ve kuruluşa ait döner
sermaye gelirlerinden; yüzde ellisi ise bizzat
sigortalının döner sermaye ek ödemesi payından
karşılanır. Askerî sağlık kurum ve kuruluşlarında
görevli tabiplere döner sermayeden ek ödeme
yapılıncaya kadar primlerinin tamamı, döner
sermayeden karşılanır.
Kamu kurum ve kuruluşları dışındaki kurum ve
kuruluşlarca istihdam edilen tabiplerin sigorta
primleri istihdam eden veya işverence karşılanır. Bu
maddenin birinci fıkrasındaki yüzde ellilik pay ve
üçüncü fıkrasındaki hâl istisna olmak üzere,
sigortalılar için ödenen sigorta primi hiçbir isim
altında ve hiçbir şekilde sigortalının maaş ve sair
malî haklarından kesilemez, bu yolda hüküm ihtiva
eden sözleşme yapılamaz.
Bir tabibin kusuru sebebiyle, o tabip için
emsallerine göre daha yüksek prim ödenmesi hâlinde,
aradaki fark ilgili tabibin döner sermaye gelirinden
kesilmek suretiyle karşılanır.
Zorunlu malî sorumluluk sigortasına ilişkin genel
şartlar Hazine Müsteşarlığınca, tarife ve talimatlar
ise Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanlıkça,
Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak belirlenir ve
Resmî Gazetede yayımlanır.
Sigorta yapma yetkisi
EK MADDE 11- Bu Kanun ile getirilen zorunlu malî
sorumluluk sigortası, Hazine Müsteşarlığının bağlı
olduğu Bakanlıkça ilgili dalda ruhsat verilmiş
sigorta şirketleri tarafından yapılır.
Sağlık Bakanlığı, kamuda görevli tabiplerin en uygun
şartlarda sigortalanabilmesini teminen, birinci
fıkrada belirtilen sigorta şirketleri arasından prim
ve teminat kapsamı bakımından en uygun taahhütte
bulunan bir veya birden fazla sigorta şirketini bir
yıllık süre ile yetkili kılmak için kamu ihale
mevzuatına göre ihaleye çıkabilir. Bu durumda,
kamuda çalışan tabiplerin zorunlu malî sorumluluk
sigortası, sadece bu ihale neticesinde tespit
olunacak sigorta şirketince yapılabilir.
Para cezası
EK MADDE 12- Bu Kanunda öngörülen zorunlu malî
sorumluluk sigortasını; kendileri yaptırmak zorunda
oldukları hâlde yaptırmayan tabiplere ve
çalıştırdıkları tabipleri sigorta ettirmek zorunda
olanlardan, bu sigortayı yaptırmayanlara sigorta
yaptırmadığı süre için ödemesi gereken primin beş
katı idarî para cezası verilir. Bu para cezası,
30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler
Kanunundaki usûl ve esaslara tâbidir.
Kamu kurum ve kuruluşlarında, sigorta
yaptırılmamasından dolayı verilen idarî para
cezasından o kurum ve kuruluşun amiri şahsen
sorumludur.”
MADDE 2- Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun ek 1 inci
maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş ve bu fıkradan sonra gelmek üzere
maddeye aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
“Klinik şefi, klinik şef yardımcısı, başasistan ve
asistan kadrolarına, açıktan atama izni alınmaksızın
ilgili mevzuatı çerçevesinde atama yapılır. Şef ve
şef yardımcılığı sınavı, Sağlık Bakanlığınca yılda
bir yapılır. Bu sınava, tıpta uzmanlık unvanını
kazanmış, orijinal bilimsel araştırma ve yayınlar
yapmış ve Üniversitelerarası Kurulca merkezî
sistemle hazırlanacak bir yabancı dil imtihanını
başarmış bulunan adaylar, gerekli belge ve yayınlar
ile birlikte uzmanlık alanını bildirerek
başvururlar. Bakanlık, uzmanlık alanlarını dikkate
alarak üç veya beş kişilik jüri teşkil eder. Bu jüri
yayınları inceleyip adayı sözlü ve gerektiğinde
ayrıca uygulamalı sınava tâbi tutar ve başarılı
olanlara, ilgili uzmanlık alanında şef veya şef
yardımcılığı sınavı başarı belgesi verir.
Bir eğitim ve araştırma hastanesi biriminde açık
bulunan şeflik veya şef yardımcılığı kadrosu, Sağlık
Bakanlığınca, isteklilerin başvurması için ilan
edilir. Şef veya şef yardımcılığı sınavı başarı
belgesi bulunanlar ile profesör veya doçent olan
adaylar ilan edilen kadroya müracaat ederler.
Bakanlık tarafından, adayların bilimsel ve eğitim
yeterliliklerini incelemek üzere, en az biri atama
yapılacak eğitim ve araştırma hastanesi dışından
olmak üzere üç profesör veya şef tespit edilir. Bu
profesör veya şefler, adaylar hakkında ayrı ayrı
mütalaalarını Bakanlığa bildirirler. Bu mütalaaların
Bakan, Müsteşar, Sağlık Eğitimi Genel Müdürü, Tedavi
Hizmetleri Genel Müdürü ve Personel Genel Müdürünün
birlikte değerlendirmesi sonucunda atama yapılır.
Kalkınmada öncelikli illerde bulunan eğitim ve
araştırma hastanelerinde ilan edilen şef kadrolarına
en az fiilen beş yıl şef yardımcısı olarak çalışmış
olanların başvurularında sınav şartı aranmaz. Bu
kişiler atandığı kadroda beş yıl fiilen çalışmadan
kalkınmada öncelikli iller dışındaki illerin şef
kadrolarına atanamazlar.
Yapılacak klinik şef ve şef yardımcılığı sınavı ile
başasistanlık sınavlarına ilişkin usûl ve esaslar
Bakanlık tarafından hazırlanan ve bu Kanunun yayımı
tarihinden itibaren üç ay içinde yürürlüğe konulan
yönetmelikle belirlenir.
Servis ve laboratuvar şefleri veya şef yardımcıları
ile tıp alanında doçent veya profesör tabipler
eğitim ve araştırma hastanelerine; uzman tabipler
veya tıp alanında doktora yapmış tabipler veyahut
hukuk, kamu yönetimi, iktisat, işletme ve sağlık
yönetimi alanlarında lisans, yüksek lisans veya
doktora eğitimi almış tabipler diğer hastanelere
baştabip olarak atanabilirler.”
MADDE 3- Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun ek 5 inci
maddesine aşağıdaki fıkra eklenmişir.
“Devlet hizmeti yükümlülüğünü yapmakta olan
personel, bulundukları ilde sözleşmeli aile hekimi
olarak çalışabilirler veya ihtiyaç halinde aile
hekimliği uygulamaları için görevlendirilebilirler.
Bu personelin aile hekimliğinde geçen süreleri
Devlet hizmeti yükümlülüğünden sayılır. Aile
hekimliği uygulamasına geçilen yerlerde bu
uygulamadan kaynaklanan nedenlerle birinci basamak
sağlık kuruluşlarında görev yapan Devlet hizmeti
yükümlüsü personelin il içinde görev yeri
değiştirilebilir.”
MADDE 4- 31/12/1980 tarihli ve 2368 sayılı Sağlık
Personelinin Tazminat ve Çalışma Esaslarına Dair
Kanunun 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“MADDE 2- Kamu sağlık hizmetlerinde çalışan
personelin haftalık kanunî çalışma süresi 45 saat, 4
üncü maddede tanınmış olan haktan yararlananlar için
ise 40 saattir. Personelin günlük çalışma saatleri,
657 ve 926 sayılı kanunlardaki hükümlere göre tespit
edilir. Ancak, bu personelden iyonlaştırıcı
radyasyon ile teşhis, tedavi veya araştırmanın
yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan
personel, Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak
yönetmelikte belirlenen radyasyon dozu limitleri
içinde çalıştırılabilir.”
MADDE 5- 2368 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 4- 1 inci madde kapsamına giren personelden,
özel kanunlarına göre meslek ve sanatlarını serbest
olarak icra etme hak ve yetkisine sahip olanlar
istedikleri takdirde 1 inci maddede öngörülen
tazminat hakkından yararlanmamak şartı ile mesai
saatleri dışında serbest olarak çalışabilirler.
Bunlara iş güçlüğü, iş riski ve teminindeki güçlük
zamları veya bu mahiyetteki zamlar ödenmez. Ancak,
il sağlık müdürlüğü ve başhekimlik görevini
yürütenler serbest olarak çalışamazlar. Askerî
sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan
başhekimler serbest çalışma yasağına tâbi değildir.”
MADDE 6- 11/4/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve
Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 1
inci maddesindeki “ve Türk bulunmak” ibaresi madde
metninden çıkarılmıştır.
MADDE 7-1219 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine ikinci
fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra
eklenmiştir.
“Anestezi teknisyenleri; anestezi uzmanı veya bunun
bulunmadığı hâllerde ameliyatı yapan ilgili uzmanın
gözetiminde ve direktiflerine uygun olarak anestezi
iş ve işlemlerini yaparlar.”
MADDE 8- 1219 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin
birinci cümlesindeki “izinli Türk hekimlerinin”
ibaresi “mezun hekimlerin” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 9- 1219 sayılı Kanunun 9 uncu maddesi
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 9- Eğitim kurumlarına eğitim yetkisi
verilmesi ve eğitim yetkisinin kaldırılmasına
ilişkin teklifleri karara bağlamak, uzmanlık ana
dallarının rotasyonlarını belirlemek, uzmanlık
sınavı jürilerini tespit etmek, yabancı ülkelerde
asistanlık yapanların bilimsel değerlendirilmesini
yapacak fakülteleri ve eğitim hastanelerini
belirlemek, tıpta uzmanlık eğitimi ve uzman insan
gücü ile ilgili görüşler vermek, uzmanların tıbbî
gelişmeleri izlemesini sağlayıcı inceleme ve
araştırmalar yapmakla görevli olmak üzere, Sağlık
Bakanlığının sürekli kurulu niteliğinde Tıpta
Uzmanlık Kurulu teşkil olunmuştur.
Tıpta Uzmanlık Kurulu;
a) Bakanlık Müsteşarı, ilgili genel müdür ve 1.
Hukuk Müşaviri,
b) Biri diş tabibi olmak üzere eğitim
hastanelerinden Bakanlığın seçeceği beş,
c) Dört tıp fakültesinden ve bir diş hekimliği
fakültesinden YÖK'ün seçeceği birer,
ç) Gülhane Askeri Tıp Akademisi ve Fakültesinin
seçeceği bir,
d) Türk Tabipleri Birliğinin seçeceği bir,
e) Türk Diş Hekimleri Birliğinin seçeceği bir,
üyeden oluşur.
Kurumlar, seçecekleri asıl üye sayısı kadar yedek
üye de belirler.
Kurula seçilecek asıl ve yedek üyelerin uzman
olmaları, ayrıca en az üç yıllık klinik veya
laboratuvar şefi ya da profesör unvanına sahip
bulunmaları şarttır. Üyelerin görev süreleri üç
yıldır. Süresi bitenler tekrar seçilebilir.
Kurul, Bakanlığın daveti üzerine yılda en az iki kez
toplanır. Kurula Bakanlık Müsteşarı veya yapılacak
ilk toplantıda üyeler arasından seçilecek başkan
vekili başkanlık eder. Kurul, üyelerden en az
beşinin teklifi ile olağanüstü toplanır.
Kurul, üyelerin üçte ikisinin katılımı ile toplanır.
Türk Tabipleri Birliği temsilcisi yalnızca
tabiplerle ilgili, Türk Diş Hekimleri Birliği
temsilcisi de yalnızca diş tabipleri ile ilgili
konuların görüşüleceği toplantılara katılabilirler
ve kendi meslek alanları ile ilgili konularda oy
kullanırlar. Kararlar oyçokluğuyla alınır. Oyların
eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf çoğunluğu
sağlamış sayılır. Ancak, kurumların eğitim
yetkisinin kaldırılmasına ilişkin toplantılarda
katılanların en az üçte iki çoğunluğu ile karar
alınması şarttır.
Kurul toplantılarına üst üste iki kez mazeretsiz
olarak katılmayanların üyeliği düşer.
Kurulun çalışma usûl ve esasları ile ilgili diğer
hususlarla ihtisas belgelerinin alınması ve uzmanlık
eğitimi ile ilgili diğer usûl ve esaslar Sağlık
Bakanlığınca hazırlanıp Bakanlar Kurulunca yürürlüğe
konulacak yönetmelikle düzenlenir. Bu yönetmelik
yürürlüğe konuluncaya kadar, mevcut düzenlemelerin
uygulanmasına devam edilir.”
MADDE 10- 13/12/1983 tarihli ve 181 sayılı Sağlık
Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun
Hükmünde Kararnamenin 31 inci maddesinin beşinci ve
yedinci fıkraları aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“Bakanlık, ülkenin sağlık ile ilgili konularında
danışma fonksiyonu yapmak üzere Şûra'ya bağlı olarak
danışma kurulları ve tababet şubeleri sanatlarını
ifadan doğan adlî konularda dosyaları inceleyip
Şûra’ya sunmak üzere ihtisas komisyonları
oluşturabilir. Kurul ve Komisyon Başkanları, Sağlık
Şûrası toplantılarına tabiî üye olarak katılır.
Kurul üyelerine 1593 sayılı Umumi Hıfzısıhha
Kanununun 16 ncı maddesinde tespit edilen huzur
hakkı ödenir.
Şûra'nın, danışma kurullarının ve ihtisas
komisyonlarının çalışma usûl ve esasları Bakanlıkça
hazırlanacak yönergede tespit edilir.”
MADDE 11- 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve
Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3
üncü maddesinde yer alan “ücretleri döner sermayeden
karşılanmak kaydıyla” ibaresi “ücretleri döner
sermayeden veya merkezî yönetim bütçesinden
karşılanmak üzere” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 12- 10/7/2003 tarihli ve 4924 sayılı Eleman
Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık
Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması
Hakkında Kanunun 3 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına
birinci cümleden sonra gelmek üzere, “Ancak,
sözleşmeli personel pozisyonlarının bulunduğu hizmet
birimlerinin, birleşme, nitelik değiştirme veya isim
değiştirme gibi nedenlerle değişikliğe uğraması
halinde bu değişiklikler, il içinde olması kaydıyla,
yılda en fazla iki kez Bakanlar Kurulu Kararı
aranmaksızın Maliye Bakanlığı vizesiyle
yapılabilir.” cümlesi eklenmiş ve dördüncü
fıkrasının ikinci cümlesi “Ancak sözleşmeli
personel; deprem, yangın, su baskını, yer kayması,
çığ ve benzeri afetler, sıkıyönetim, olağanüstü hal,
seferberlik ve savaş hali ile yılda bir ayı geçmeyen
hizmet içi eğitim çalışmaları esnasında, tabip ve
hemşireler diyaliz eğitimi amacıyla en fazla bir
defa ve toplam üç ayı geçmemek üzere ve bu sürenin
dört katı mecburi hizmet yükümlüsü olarak çalışmayı
taahhüt etmek kaydıyla, pozisyonunun tahsis edildiği
yer dışındaki birimlerde geçici olarak
görevlendirilebilir.” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 13- 4924 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin
ikinci fıkrasının son cümlesi “Bir sözleşmeli
personel pozisyon unvanından sınavla atanması
öngörülen diğer bir pozisyon unvanına nakiller
merkezî sınav puanına göre yapılır. Sözleşmeli
personelin aynı pozisyon unvanı ile bu Kanunun 1
inci maddesi gereğince hazırlanan Bakanlar Kurulu
kararında gösterilen hizmet birimleri arasındaki
aynı unvanlı sınavla atanması öngörülen boş diğer
pozisyonlara nakillerinde hizmet puanı esas alınır.”
şeklinde değiştirilmiş, üçüncü fıkrasında yer alan
“boş diğer pozisyona nakilleri” ibaresinden sonra
gelmek üzere “ve hizmet puanı” ibaresi eklenmiştir.
MADDE 14- Bu Kanunun;
a) 1 inci maddesiyle 3359 sayılı Kanuna eklenen ek
10 uncu maddenin son fıkrası hariç olmak üzere, 1
inci ve 4 üncü maddeleri yayımı tarihinden itibaren
altı ay sonra,
b) 1 inci maddesiyle 3359 sayılı Kanuna eklenen ek
10 uncu maddenin son fıkrası ile diğer maddeleri
yayımı tarihinde,
yürürlüğe girer.
7 nci maddesi yayımı tarihinden itibaren yedi yıl
sonra yürürlükten kalkar.
MADDE 15- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür.
|
|