|
YABANCILARIN ÇALIŞMA İZİNLERİ HAKKINDA KANUN İLE
BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞKİN KANUN
Kanun No. 5665
Kabul Tarihi: 23/5/2007
MADDE 1-
27/2/2003 tarihli ve 4817 sayılı Yabancıların
Çalışma İzinleri Hakkında Kanunun 2
nci maddesi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 2- Bu Kanun;
a) Doğumla birlikte Türk
vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk
vatandaşlığını kaybedenler ile kendileriyle birlikte
işlem gören çocukları,
b) 231 sayılı Basın Yayın ve
Enformasyon Genel Müdürlüğünün Teşkilât ve Görevleri
Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamına giren ve
Basın Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğünce basın
kartı verilmiş bulunanları,
c) Bakanlıklar ile kamu kurum
ve kuruluşlarınca kanunla verilen yetkiye dayanarak
çalışma izni verilen veya istihdam edilenleri,
d) Savunma
Sanayii Müsteşarlığınca
yürütülen projelerde ve Türkiye'nin taraf olduğu
ikili ya da çok taraflı
sözleşmeler gereğince kurulan konsorsiyumlar
tarafından yürütülecek ulusal, uluslararası
projelerde veya uluslararası kuruluşlarda meslekî
hizmetler kapsamı dışında çalışacak yabancıların
yanı sıra karşılıklılık ilkesi, uluslararası hukuk
ve Avrupa Birliği hukuku esasları dikkate alınarak
çalışma izninden muaf tutulan yabancılar dışında,
Türkiye'de bağımlı ve bağımsız olarak çalışan
yabancıları, bir işveren yanında meslek eğitimi
gören yabancıları ve yabancı çalıştıran gerçek ve
tüzel kişileri,
kapsar.”
MADDE 2-
4817 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinde yer alan
“yabancı” tanımı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Yabancı: Türkiye Cumhuriyeti
Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olmayan
kişiyi,”
MADDE 3-
4817 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“MADDE 4- Türkiye'nin taraf
olduğu ikili ya da çok
taraflı sözleşmelerde aksi öngörülmedikçe,
yabancıların Türkiye'de bağımlı veya bağımsız
çalışmaya başlamadan önce Bakanlıktan izin almaları
zorunludur.
Ülke menfaatlerinin gerekli
kıldığı hallerde veya mücbir nedenlere bağlı olarak,
çalışma izni, Bakanlıkça uygun görülmesi halinde,
çalışma süresi üç ayı geçmemek
üzere işe başladıktan sonra da verilebilir.”
MADDE 4-
4817 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin ikinci ve
üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve
dördüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.
“Bir yıllık kanunî çalışma
süresinden sonra, aynı işyeri veya işletmede ve aynı
meslekte çalışmak üzere, çalışma izninin süresi iki
yıl daha uzatılabilir.
Üç yıllık kanunî çalışma
süresinin sonunda, aynı meslekte ve dilediği
işverenin yanında çalışmak üzere, çalışma izninin
süresi üç yıl daha uzatılabilir.”
MADDE 5-
4817 sayılı Kanunun 7 nci
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 7- Bağımsız çalışacak
yabancılara, Türkiye'de en az beş yıl kanunî ve
kesintisiz olarak ikamet etmiş olmaları şartıyla
bağımsız çalışma izni verilebilir. Bu değerlendirme
yapılırken, en az on kişilik yerli işgücü istihdamı
sağlayanlarda bu şart aranmaz.”
MADDE 6-
4817 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin başlığı
“İstisnai hallerde çalışma izni verilmesi” şeklinde,
birinci fıkrasının (a), (b) ve (d) bentleri ise
aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı fıkraya
aşağıdaki bent eklenmiştir.
“a) Bir Türk vatandaşı ile
evli olan ve evlilik birliği içinde Türkiye'de
ikamet eden veya bir Türk vatandaşı ile en az üç yıl
evli kaldıktan sonra evliliği sona ermekle birlikte
Türkiye'de ikamet etmeye devam eden yabancılara,
b) Seçme hakkını kullanmak
suretiyle Türk vatandaşlığını kaybedenler ve
bunların çocuklarına,”
“d) Yetkili merci tarafından
mülteci, sığınmacı ve muhacir statüsü verilen
yabancılara,”
“ı) İstihdam edilecek kilit
personel niteliğindeki yabancılara,”
MADDE 7-
4817 sayılı Kanunun 12 nci
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 12- Türkiye dışında
ikamet eden yabancılar, çalışma izni başvurularını
bulundukları ülkelerdeki Türkiye Cumhuriyeti
temsilciliklerine yaparlar. Temsilcilikler bu
başvuruları doğrudan Bakanlığa iletirler. Bakanlık
ilgili mercilerin görüşlerini alarak 5 inci maddeye
göre başvuruları değerlendirir; durumu uygun görülen
yabancılara çalışma izni verir. Çalışma izni,
çalışma vizesi ve ikamet izninin alınması halinde
geçerlilik kazanır. Çalışma izin belgesini alan
yabancıların, bu belgeyi aldıkları tarihten itibaren
en geç doksan gün içinde ülkeye giriş vizesi
talebinde bulunmaları, ülkeye giriş yaptıkları
tarihten itibaren en geç otuz gün içinde İçişleri
Bakanlığına ikamet tezkeresi almak için başvurmaları
zorunludur.
Türkiye'de geçerli ikamet izni
olan yabancılar veya bunların işverenleri Bakanlığa
başvurularını yurt içinden de yapabilirler.
Meslekî hizmetler kapsamında
görev yapacak yabancılara, akademik ve meslekî
yeterlilik ile ilgili işlemleri tamamlanıncaya
kadar, ilgili mevzuat hükümleri saklı kalmak
kaydıyla ve bir yılı geçmemek
üzere ön izin verilebilir.
Usûlüne uygun olarak yapılan
başvurular, belgelerin tam ve eksiksiz olması
kaydıyla Bakanlık tarafından en geç
kırkbeş gün içinde
sonuçlandırılır.”
MADDE 8-
4817 sayılı Kanunun 13 üncü maddesine aşağıdaki
fıkra eklenmiştir.
“Meslekî hizmetler kapsamı
dışında istihdam edilecek yabancı uyruklu personel
için ilgili mercilerden meslekî yeterlilik konusunda
görüş alınmaz. Bu kişiler, akademik ve meslekî
yeterlilik ile lisans talep ve yeterlilik
uygulamasına tâbi değildir.”
MADDE 9-
4817 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin (b), (c) ve
(d) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve aynı
maddeye aşağıdaki bentler eklenmiştir.
“b) Başvurulan iş için ülke
içinde o işi yapacak aynı niteliğe sahip kişilerin
bulunması,
c) Yurt içinden yapılan
başvurularda yabancının geçerli bir ikamet
tezkeresinin bulunmaması,
d) İzin talebi reddedilen
yabancının; aynı işyeri, işletme veya aynı meslek
için izin talebinin reddedildiği tarihten itibaren
bir yıl geçmeden yeniden
izin talebinde bulunması,”
“f) Çalışma izin başvurusunun
sahte veya yanıltıcı bilgi ve belgelerle
yapıldığının tespit edilmesi,
g) Sosyal güvenlikle ilgili
yükümlülüklerin yerine getirilmemiş olması,”
MADDE 10-
4817 sayılı Kanunun 16 ncı
maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş
ve aynı maddeye aşağıdaki bent eklenmiştir.
“a) Yabancının ikamet
tezkeresinin herhangi bir nedenle iptal edilmesi,
geçersiz hale gelmesi veya geçerlilik süresinin
uzatılmaması,”
“d) Yurt içinden yapılan
başvurularda yabancının çalışma izni almasından,
yurt dışından yapılan başvurularda ise yabancının
ülkeye giriş tarihinden itibaren otuz gün içinde
çalışma amaçlı ikamet tezkeresi almak üzere İçişleri
Bakanlığına başvuru yapılmaması,”
MADDE 11-
4817 sayılı Kanunun 20 nci
maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
“Genel ve özel bütçeli
idarelerin teftiş ve denetim elemanları kendi
mevzuatları gereğince işyerlerinde yapacakları her
türlü denetim ve incelemelerde, Emniyet makamları
kendi mevzuatları gereğince işyerlerinde yapacakları
kontroller sırasında, yabancı çalıştıran işverenler
ile yabancıların bu Kanundan doğan yükümlülüklerini
yerine getirmediklerini tespit etmeleri halinde,
durum Bakanlığa bildirilir. Bu bildirim üzerine
Bakanlık Bölge Müdürü, gönderilen tutanaklara göre
cezaî işlemi uygular.”
MADDE 12-
4817 sayılı Kanunun 22 nci
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 22- 5/6/2003 tarihli ve
4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu
kapsamında kurulan şirket ve kuruluşlarda
çalıştırılmak istenen yabancılar ile bu Kanuna göre
her türlü çalışma izninin verilmesi,
sınırlandırılması, iptali, çalışma izninden muaf
tutulacak yabancılar ile bildirim yükümlülüklerinin
nasıl yerine getirileceğine ilişkin usûl ve esaslar
Bakanlıkça altı ay içerisinde çıkartılacak
yönetmelikle düzenlenir.”
MADDE 13-
4817 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi yürürlükten
kaldırılmıştır.
MADDE 14-
4817 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde
eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 4- 22 ve 23 üncü
maddelere göre yürürlüğe konulmuş bulunan mevcut
yönetmeliklerin bu Kanuna aykırı olmayan
hükümlerinin, yeni yönetmelikler çıkarılıncaya kadar
uygulanmasına devam olunur.”
MADDE 15-
7/3/1954 tarihli ve 6326 sayılı Petrol Kanununun 119
uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“MADDE 119- Petrol hakkı
sahipleri Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı
tarafından verilen izinle yabancı idarî ve meslekî
personel ile uzman personel çalıştırabilir.”
MADDE 16-
12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik
Kanununun 18 inci maddesinin (a) fıkrası aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
“a) Belgeli işletmelerde
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından
verilen izinle yabancı uzman personel ve sanatkârlar
çalıştırılabilir.”
MADDE 17-
Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 18-
Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
muhasebenet.net
|
